Euthyrox

Een aandoening die vaak bij de ziekte van Graves komt opzetten is de oogziekte van Graves. Ongeveer 1/3e van de patiënten krijgt te maken met deze oogziekte die vaak gepaard gaat met een uitpuiling van het oog. De oogspieren, ooglidspieren en het vetweefsel raken ontstoken en zetten op. Aangezien aan de kant van de schedel geen ruimte is voor de opgezette spieren en weefsel zal het oog de andere kant op gaan wat een uitpuiling van het oog naar buiten zal veroorzaken.

De volgende symptomen kunnen optreden bij de oogziekte van Graves:

- uitpuilende ogen (bolle ogen)
- hangend ooglid
- droge ogen
-  vermindering van het gezichtsvermogen
- beperking van de oogbeweging
- dubbel zien

Oogziekte van Graves diagnose

Aangezien de oogklachten van Graves een bijverschijnsel van de ziekte van Graves is zal de diagnose in eerste instantie gesteld worden door bloedonderzoek waarbij er gekeken wordt naar het aanwezige schildklier hormoon in het bloed.

In sommige gevallen zal er een CT-scan of MRI-scan uitgevoerd worden bij de oogkas om de problemen van de oogziekte van Graves in kaart te brengen.

Oogziekte van Graves behandeling

Bij de ziekte van Graves is er een actieve fase van 2 tot 4 jaar. De oogklachten zullen na die 2 tot 4 jaar vaak ook weer afnemen. Een behandeling van de ziekte van Graves met medicijnen, radioactief jodium of een operatie is vaak genoeg om ook de oogziekte van Graves een halt toe te roepen.

Bij oogheelkundige afwijkingen kan er ook gekozen worden voor:

- oogdruppels (voor de symptomen van droge ogen)
- prednison (om de ontstekingsverschijnselen te remmen)
- bestraling (alleen in geval patiënt geen prednison mag hebben)
- operatie

Ook na de actieve fase van de ziekte van Graves kan er gekozen worden voor een operatie van de oogziekte van Graves. Veel patiënten houden last van een hangend ooglid, droge ogen of last van de oogspieren. Denk hierbij aan een ooglidcorrectie of oogspieroperatie.

De kans dat de oogziekte van Graves opnieuw terugkomt na de actieve fase is erg klein.